پشت پرده ادعای سفیر فرانسه درباره برجام

امیرعلی ابوالفتح/ کارشناس مسائل آمریکا

ادعاهای سفیر فرانسه در آمریکا در توئیترش درباره اینکه " دلیلی بر غنی سازی اورانیوم توسط ایران پس از توافقنامه برجام وجود ندارد"‌ واکنش‌های صریح جمهوری اسلامی ایران را به دنبال داشت و وزیر خارجه ایران در واکنش به ادعاهای سفیر فرانسه در آمریکا، نوشت که لازم است کشورهای اروپایی مجددا متن برجام را مرور کنند زیرا ممانعتی تحت معاهده ان‌پی‌تی و قطعنامه 2231 شورای امنیت سازمان ملل برای غنی‌سازی اورانیوم توسط ایران وجود ندارد.

همچنین این ادعاهای سفیر فرانسه در آمریکا در ابتدا با واکنش سید عباس عراقچی، معاون سیاسی وزیر امور خارجه ایران مواجه شد و وی در توییتی نوشت: «اگر توییت‌های جرارد آرود، موضع فرانسه است، ما با نقض آشکار و عمده اهداف برجام و قطعنامه ۲۲۳۱ روبرو هستیم. نیاز است پاریس فوراً توضیح دهد یا ما اقدام مقتضی انجام می‌دهیم. » پس از توئیت عراقچی نیز، سفیر جدید پاریس در تهران تنها چند ساعت پس از ارائه رونوشت استوارنامه خود به ظریف، برای ارائه توضیحات به وزارت خارجه احضار شد. اکنون این پرسش مطرح می‌شود که آیا سخنان سفیر فرانسه در آمریکا بیانگر همراهی اروپا با آمریکا برای زیر پا گذاشتن برجام است و یا این سخنان جنبه فردی داشته است؟

با توجه به تحولات بعدی، گویا سفیر فرانسه در واشنگتن بدون هماهنگی با پاریس این اقدام را انجام داده و به همین خاطر نیز توئیت را حذف کرد و در نهایت نیز وزارت امور خارجه فرانسه در پاسخ به سوالی در خصوص توییت‌های اخیر سفیر این کشور در ایالات متحده آمریکا گفت که پاریس به اجرای برجام متعهد است.

از این منظر می‌توان گفت که فرانسه مایل نیست بحث برجام را مورد خدشه قرار دهد ولی قابل انتظار خواهد بود در پایان مدت زمان 10 سال که مهلتی برای فعالیت‌های غنی‌سازی ایران تعیین شده، اگر تهران بخواهد از لحاظ کیفی و کمی به شرایط پیش از برجام بازگردد با مخالفت اروپا مواجه شود. 

در مقطع فعلی نیز همچنان آمریکا این موضوع را نپذیرفته و یکی از دلایل خروج دونالد ترامپ از توافق هسته‌ای این بود که وی مدعی بود تعهدات ایران در برجام باید دائمی باشد در حالی که در برجام یک جدول‌زمانی تعیین شده است. تا به امروز اروپا در خصوص این موضوع با آمریکا همراهی نکرده و شاید بتوان گفت که این موضع‌گیری اروپا یک اقدام موقت تا رسیدن سال 2025 است. باید توجه داشت تفسیری که جمهوری اسلامی ایران از فعالیت‌های صلح‌آمیز هسته‌ای دارد با تفسیری که اروپا دارد متفاوت است. از نظر ایران، فعالیت‌های صلح‌آمیز هسته‌ای تاجایی که منجر به تولید سلاح اتمی نشود مجاز است و ایران می‌تواند بعد از پایان آن مدت زمان 10 ساله، هم سانتریفیوژ‌های خود را افزایش دهد، هم نسل‌های جدیدی از سانتریفیوژ را نصب کند و هم احیانا تا 20درصد خلوص اورانیوم را افزایش دهد. اما از نظر اروپا چنین اقدامی، حرکت به سمت ساخت سلاح اتمی قلمداد می‌شود. مگر آنکه در روابط ایران با غرب یک تحول بنیادی و اساسی رخ دهد؛ به‌گونه‌ای که غربی‌ها نسبت به جمهوری اسلامی ایران احساس ترس و نگرانی نکنند یا به نوعی ایران به شریک منطقه‌ای غرب به ویژه آمریکا تبدیل شود. در غیر این صورت موضوع هسته‌ای می‌تواند بعد از مدتی دوباره سر باز کند.

نکته‌ای که وزیر خارجه کشورمان بدان اشاره کرد مبنی بر اینکه در متن برجام برای ایران هیچ محدودیتی بعد از پایان جداول زمانی درنظر گرفته نشده، نکته دقیقی است اما این بدان معنا نیست که اروپایی‌ها حاضر باشند و اجازه دهند که ایران مجددا بعد از پایان مهلت تعیین شده مسیر پیش از برجام را در پیش بگیرد. به نظر می‌رسد اگر اروپایی‌ها واقعا توان ایستادگی در مقابل آمریکا را داشته باشند یا نسبت به این موضوع مصر باشند، در مباحث اقتصادی به تعهداتشان عمل می‌کردند. در حالی که اینس‌تکس نیز هنوز از سوی اروپایی‌ها عملیاتی نشده و تنها روی کاغذ عنوان شده است. با این تفاسیر می‌توان انتظار داشت که اروپا بر سر این موضوع خواسته یا ناخواسته در نهایت به خواسته‌ واشنگتن مبنی بر همیشگی بودن تعهدات ایران تن دهد آن هم در حالی که غربی‌ها یعنی ائتلاف اروپا و آمریکا حتی در کوتاه مدت نیز تعهدات خود را انجام ندادند.

افزودن دیدگاه جدید

کد امنیتی

این قسمت برای تشخیص انسان از روبات ها می باشد

7 + 1 = Solve this simple math problem and enter the result. E.g. for 1+3, enter 4.