دکتر علی‌اکبر اسدی/ کارشناس مسائل عراق
انتخابات پارلمانی عراق در سال ۲۰۱۸ (اردیبهشت 1397) چهارمین انتخابات بعد از سقوط رژیم صدام حسین به شمار می‌رود. این انتخابات به جهت تعیین ساختار قدرت عراق پسا- داعش از اهمیت فراوانی برای قدرت های خارجی از جمله عربستان و آمریکا برخوردار است، چرا که کمک های همه جانبه ایران در حمایت از دولت و مردم عراق برای مبارزه با گروه های تروریستی به نفوذ بیش از پیش تهران در این کشور منجر شده است، از همین رو نیز برخی از کشورهای مخالف ایران سعی دارند به هر طریق ممکن مانع از پیروزی گروهای نزدیک به ایران در انتخابات پارلمانی شوند تا شاید به زعم خود مانع از ادامه نفوذ فزاینده تهران در ساختارهای امنیتی، سیاسی و اقتصادی عراق شوند. در  همین حال، باید توجه داشت یکی از مشخصه‌های انتخابات در عراق جنبه قومی و فرقه‌ای است که می تواند فرصت‌هایی را برای اثرگذاری بازیگران خارجی ایجاد ‌کند. چرا که این تقسیمات قومی- طایفه‌ای باعث ایجاد یک فضای سیاسی متکثر در عراق شده است که در پی آن، بازیگران خارجی مانند آمریکا، عربستان و ترکیه به دنبال آن هستند در ترکیب پارلمان آینده و دولتی که قرار است شکل بگیرد، اثرگذار باشند. از این رو به طرق مختلف در پی تعامل با گروه‌ها و احزاب مختلف عراقی برآمده‌اند. یعنی تلاش‌شان این است که بعد از انتخابات یک سری ائتلاف‌ها و گروه‌هایی پیروز شوند که از ایران فاصله دارند و به آمریکا و عربستان نزدیکتر‌ هستند. تا با این اقدامات  نقش‌‌آفرینی ایران در عراق را کاهش دهند. در همین راستا نیز شاهد تلاش رسانه های غربی – عربی برای تشدید اختلافات فرقه ای علیه شیعیان نزدیک به ایران هستیم تا بدین ترتیب مردم عراق بویژه سنی مذهب ها را علیه این گروه ها تحریک نموده و باعث شکست آنها در انتخابات شوند. در همین حال برخی از کشورهای عربی به رهبری عربستان نیز با نزدیک شدن به دولت عراق و ارائه پیشنهادات اقتصادی چشمگیر درصدد دور کردن دولت عبادی از ایران و همچنین فریب مردم عراق برای همراه کردن با سیاست های ضدایرانی خود هستند. البته باید توجه داشت که این اقدامات مسئله جدیدی نیست و در انتخابات گذشته عراق نیز سابقه داشته است.
با این تفاسیر تلاش‌های آمریکا و عربستان برای تحت تاثیر قرار دادن ائتلاف‌ها و گروه‌ها مختلف و یا وارد آوردن اتهام‌هایی علیه ایران، غیرطبیعی نیست و پیشتر نیز تلاش داشتند که تهران را از بغداد دور یا اثرگذاری ایران در عراق را کمتر کنند.  البته در دوره فعلی نسبت به دوره‌های قبل، عربستان سعودی توانسته روابط سیاسی خود را با عراق افزایش و کوشش‌هایش را گسترش دهد.
اما در نهایت باید توجه داشت که با در نظر گرفتن کمک‌های ایران به عراق در جهت مبارزه با تروریسم، عراقی‌ها نسبت به نیات ایران آگاه هستند و این کشور را به عنوان یک کشور دوست و متحد خود می‌شناسند. در چنین شرایطی تلاش‌های ریاض و واشنگتن برای دور کردن تهران از بغداد راه به جایی نخواهد برد. چرا که بعد از سال 2014 به ویژه از زمان حمله داعش به عراق، ایران نشان داد تنها کشوری است که بدون هیچ شرط و شروطی حاضر به دفاع از کشور همسایه‌اش است. لذا عراقی‌ها برای داشتن هر نوع رابطه یا تعاملی با ایالات متحده آمریکا یا عربستان سعودی بدون شک این مسئله مدنظرشان هست و نمی‌توان پیش بینی کرد که حتی در آینده آنها به واشنگتن یا ریاض اعتماد مطلق داشته باشند. اگر عراق مختصر تعاملی هم با کشوری چون عربستان دارد با این هدف است که تهدیدات از سوی این کشور کاهش پیدا کند و ریاض به عنوان یک بازیگر مخل ثبات و امنیت عراق نقش‌آفرینی نکند. در عین حال در تعامل با آمریکا نیز در پی آن هستند که در حوزه‌هایی از حمایت‌های واشنگتن برای ایجاد ثبات بهره‌مند شوند.

 

سال انتشار: 
دوشنبه, 21 اسفند, 1396

افزودن دیدگاه جدید

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز نیستند.
  • نشانی‌های وب و پست الکترونیکی به صورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
کد امنیتی

این قسمت برای تشخیص انسان از روبات ها می باشد

1 + 5 = Solve this simple math problem and enter the result. E.g. for 1+3, enter 4.