افغانستان، بن بستی طولانی برای آمریکا

منبع ترجمه: اندیشکده رند
اندیشکده آمریکایی رند در گزارشی درباره نتایج جنگ آمریکا در افغانستان نوشت: بر اساس تحقیقی که در اواخر سال 2017 توسط گزارشگران آمریکایی انجام شد، حدود چهار درصد از مناطق افغانستان در کنترل کامل طالبان است، ضمن آنکه این گروه در 66  درصد مناطق دیگر این کشور نیز «حضور فیزیکی فعال و آشکاری» دارد. این تحقیق همچنین نشان داد که تقریبا نیمی از مردم افغانستان «در مناطقی زندگی می کنند که یا تحت کنترل طالبان است و یا اینکه طالبان به طور منظم در آنها حملات انجام داده و حضوری آشکار دارد».
نتایج این تحقیق به طور حتم باعث شک و تردید ناظرانی شده است که معتقدند آمریکا برای تغییر دائمی اوضاع در افغانستان آمادگی داشته و یا اینک خود را برای آن آماده کرده است. در آغاز ریاست جمهوری ترامپ، نیروهای آمریکایی مستقر در افغانستان 8500 نفر بود که اکنون به 14 هزار افزایش یافته است. همچنین، ارتش آمریکا مجوز اعزام 1000 نیروی دیگر را به ریاست جمهوری پیشنهاد کرده است. اگرچه موج اولیه افزایش نیروهای آمریکا باعث کاهش کنترل طالبان و افزایش کنترل دولت افغانستان شد، اما این وضعیت ادامه نیافت و نیروهای طالبان خیلی زود بر اوضاع مسلط شدند. با توجه به این شرایط، به سختی می توان انتظار داشت که نیروهای آمریکا قادر به انجام کاری (شکست طالبان و تثبیت اوضاع امنیتی در افغانستان) باشند که پیش از این هم در انجام آن ناموفق بوده اند. بنابراین، تا زمانی که این نیروهای مستقر در افغانستان حفظ شود، بعید به نظر می رسد که تاثیر چندانی داشته باشد.
تا امروز، آمریکا به مدت 16 سال در افغانستان جنگ کرده و هزینه آن بیش از یک تریلیون دلار بوده است؛ ماه گذشته، کریشنادف کالامور، سردبیر ارشد [مجله] آتلانتیک، نوشت که « در حال حاضر قلمرو تحت کنترل طالبان بیش از هر زمان دیگری از زمان حمله به رهبری آمریکا [به افغانستان] است»؛ همچنین، دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم سازمان ملل نیز در ماه نوامبر گزارش داد که تولید تریاک و مناطق زیر کشت خشخاش در افغانستان در سال 2017 به رکورد بالایی رسیده بود.
با توجه به این شرایط، فرمانده ارشد آمریکا در افغانستان، نوامبر گذشته هشدار داد که اگر جنگ افغانستان به همین روند ادامه یابد،آمریکا در یک باتلاق همیشگی گرفتار خواهد شد که هیچ گاه راه خروج از آن را نخواهد داشت. این شرایط بیانگر یک بن بست طولانی و دائمی برای آمریکا است، چرا که از یک طرف، خروج آمریکا از افغانستان می تواند باعث تحریک طالبان برای جنگ های بیشتر و تصرف دیگر مناطق افغانستان شود. و از طرف دیگر تا زمانی که نیروهای آمریکا در افغانستان مستقر باشند، طالبان به بهانه مبارزه با آمریکا قادر به جذب اعضای جدید و بیشتر خواهد بود. علاوه براین، طالبان به خوبی راه زمینگیر کردن نیروهای آمریکایی را آموخته است. براین اساس، بسیاری از کارشناسان نظامی معتقدند که آمریکا در افغانستان دیگر نه راه پیش دارد و نه راه پس و سالهاست که به دور خود میچرخد. بطوریکه نه جرات می کند نیروهای خود را از افغانستان خارج کند و نه برای مدت طولانی در این کشور باقی بماند.
این وضعیت، سوالات مهمی در خصوص منطق ادامه مداخله آمریکا در افغانستان مطرح می کند. استیو کول، رئیس دانشکده روزنامه نگاری دانشگاه کلمبیا، و نویسنده کتابی جدید در مورد تلاش های آمریکا برای مقابله با تروریسم در شرق آسیا، معتقد است که سیاستمداران آمریکایی باید به سوالات مهمی پاسخ دهند از جمله آنکه: «چرا آمریکا در افغانستان حضور دارد؟ کدام منافع، تلفات نیروهای آمریکا را توجیه می کند؟ و جنگ چگونه پایان می یابد؟» در عوض پاسخ به این سوالات، مقامات ارشد آمریکا راهبردهای متعدد و بی نتیجه را در افغانستان آزمون و خطا می کنند که همه آنها جزء هزینه نظامی و قربانیان بیشتر برای آمریکا و البته افزایش روز افزون قدرت طالبان در افغانستان، هیچ دستاورد دیگری نه برای مردم آمریکا و نه مردم افغانستان و در نهایت خاورمیانه نداشته است.

 

افزودن دیدگاه جدید

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز نیستند.
  • نشانی‌های وب و پست الکترونیکی به صورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
کد امنیتی

این قسمت برای تشخیص انسان از روبات ها می باشد

3 + 9 = Solve this simple math problem and enter the result. E.g. for 1+3, enter 4.